Seniorzy & Bliscy
Towarzyszenie w codzienności, które daje towarzystwo i poczucie bezpieczeństwa.
Towarzystwo, rozmowy, spacery i towarzyszenie podczas wizyt – dopasowane do osobistej sytuacji, z czasem dla człowieka.
Przegląd
Dla kogo jest towarzyszenie w codzienności?
Towarzyszenie w codzienności jest dla osób, które w określonych momentach potrzebują wsparcia i towarzystwa – w znajomym otoczeniu domowym lub poza nim. Może to być starsza osoba, która nie chce już chodzić niektórymi drogami sama, albo rodzina, która chce przekazać stałą część codziennych spraw, bo brakuje jej czasu. Decydujący jest nie wiek, lecz konkretna sytuacja i uzgodnione wsparcie.
Po pobycie w szpitalu codzienność też może początkowo być wyraźnie trudniejsza. Praktyczna pomoc przy wybranych zadaniach, towarzyszenie, zakupy czy wizyty mogą odciążyć w tym okresie. Jaka pomoc jest naprawdę potrzebna, omawiamy możliwie konkretnie przed rozpoczęciem.
Towarzystwo to nie drobiazg. Ktoś, kto słucha, wspólny spacer albo po prostu ktoś obok – często to właśnie zmienia codzienność.
Co może obejmować towarzyszenie w codzienności
- Towarzystwo, rozmowy i znajome zajęcia, takie jak gotowanie, czytanie na głos czy spacery
- Towarzyszenie podczas wizyt u lekarza, na terapii lub innych spotkań, łącznie z ustaleniem trasy, celu i czasu
- Pomoc przy zakupach, załatwianiu spraw i wybranych pracach domowych
- Praktyczne wsparcie w pierwszym okresie po pobycie w szpitalu
- Stałe, niezawodne terminy, na które mogą liczyć podopieczny i jego bliscy
Nie chodzi o realizację stałego schematu, lecz o jasne ustalenie z góry, gdzie potrzebne jest wsparcie. Zaufana osoba bliska może oczywiście uczestniczyć w wizycie – jak to zorganizować, zależy od wizyty i uzgodnionego zadania.
Jak przebiega współpraca
Pierwsza rozmowa
Osobiste spotkanie, by omówić sytuację, życzenia i pierwsze ramy czasowe.
Konkretne ustalenia
Zadania, terminy, osoby kontaktowe i szczególne kwestie są spisywane tak jasno, jak to potrzebne.
Rozpoczęcie towarzyszenia
Uzgodnione wsparcie rozpoczyna się w ustalonym czasie i zakresie.
Regularny kontakt
Ustalenia są co jakiś czas wspólnie przeglądane i w razie potrzeby dostosowywane.
ElbFürsorge nie wykonuje opieki medycznej ani pielęgnacji ciała. Takie zadania wymagają szczególnych uprawnień, kwalifikacji zawodowych lub kompetencji prawnych i należą do odpowiednich wyspecjalizowanych służb. ElbFürsorge może praktycznie odciążać i towarzyszyć w codzienności, ale nie zastępuje opieki medycznej ani pielęgniarskiej.
Pytania o towarzyszenie?
Krótka rozmowa pomoże ustalić, co może pomóc w codzienności.
Prosimy o kontaktNajczęściej zadawane pytania
Pytania o towarzyszenie seniorom & bliskim
Tak, zapytanie mogą oczywiście złożyć również bliscy. Zwłaszcza gdy mieszkają daleko, pomocne może być niezawodne wsparcie na miejscu i przejrzyste ustalenia. Jaka forma towarzyszenia i jakie ramy czasowe mają sens, omawiamy wspólnie z wyprzedzeniem.
Regularne krótkie informacje – na przykład po każdej wizycie – pomagają dobrze orientować się w sytuacji na miejscu, nawet z daleka. Intensywność tego kontaktu ustalamy indywidualnie.
Towarzyszenie podczas wizyt u lekarza, na terapii lub innych spotkań może być częścią uzgodnionego wsparcia. Cel, trasa, ramy czasowe i oczekiwana forma towarzyszenia są omawiane z góry. Porada lub leczenie medyczne nie są w to wliczone.
Czas oczekiwania na miejscu może również być częścią towarzyszenia, aby nikt nie siedział sam w poczekalni. Czy i jak długo czekamy, jest częścią wcześniejszych ustaleń.
Praktyczna pomoc przy wybranych zadaniach, towarzyszenie, zakupy czy wizyty mogą odciążyć w tym okresie. Jaka pomoc jest naprawdę potrzebna i co ma sens w ramach oferty, omawiamy możliwie konkretnie przed rozpoczęciem.
Zwłaszcza w pierwszych tygodniach po wypisie potrzeby są często większe niż później. Dlatego zakres można świadomie ustalić na ograniczony czas, a potem w razie potrzeby zmniejszyć.
Czas spędzony razem może być ważną częścią towarzyszenia. W centrum mogą być rozmowy, wspólne gotowanie, spacer, czytanie lub inne znajome zajęcie. O tym, jaki rodzaj towarzystwa jest przyjemny, decyduje sama osoba.
Czasem wystarczy jeden stały termin w tygodniu, na który się czeka. Jak często się odbywa, ustalamy wspólnie i w razie potrzeby zmieniamy.
W zależności od ustaleń pomoc domowa może obejmować np. zakupy, pranie, porządkowanie lub wybrane prace domowe. Przed wizytą powinno być możliwie jasne, jakie zadania są potrzebne i w jakim czasie mają zostać wykonane.
Przy większych, regularnych potrzebach sprzątania warto zajrzeć do naszej osobnej usługi „Dom & Sprzątanie” – w razie potrzeby obie usługi można łączyć.
Zaufana osoba może oczywiście uczestniczyć. Forma towarzyszenia zależy od wizyty, życzeń danej osoby i uzgodnionego zadania. Takie kwestie można otwarcie omówić z góry.
Bywa też odwrotnie: niektórzy bliscy wolą nie być obecni przy określonych wizytach i w całości powierzają towarzyszenie ElbFürsorge. Obie możliwości są dostępne i ustalane z góry.
W Hamburgu świadczenie odciążające (Entlastungsbetrag) zgodnie z § 45b SGB XI można wykorzystać na uznane usługi wsparcia w codzienności. To, czy konkretną usługę ElbFürsorge można w ten sposób sfinansować, zależy od uznania oferty, konkretnej usługi i warunków osobistych i należy to wcześniej wyjaśnić z właściwą kasą ubezpieczenia pielęgnacyjnego (Pflegekasse).
Do czasu wyjaśnienia sprawy z Pflegekasse współpraca może rozpocząć się również na zasadach prywatnych. Jeśli później pokrycie kosztów stanie się możliwe, zwykle można je bez problemu uwzględnić wstecznie.
Proste przypomnienie o przyjęciu leków może być częścią towarzyszenia, o ile nie jest potrzebna ocena medyczna ani podawanie leków. Przygotowywanie lub podawanie leków należy do opieki medycznej i wykracza poza naszą ofertę – odpowiadają za to służby pielęgniarskie lub odpowiednio przeszkoleni bliscy.
Opiekunowie przedstawiają zaświadczenie o niekaralności (Führungszeugnis). Ponadto podopieczny i opiekun poznają się osobiście podczas pierwszej rozmowy, jeszcze przed rozpoczęciem właściwego towarzyszenia.
Towarzyszenie w codzienności może być korzystne również dla osób z początkową demencją, np. dzięki stałym rytuałom, znajomym twarzom i spokojnemu towarzystwu. Nie zastępuje specjalistycznej opieki przy demencji ani oceny lekarskiej; to, czy i w jakim zakresie towarzyszenie ma sens, omawiamy wcześniej.
Tak, towarzyszenie jest w zasadzie możliwe także z balkonikiem, wózkiem inwalidzkim lub innymi pomocami do chodzenia. Z góry omawiamy, jakie odległości są realne i czy potrzebna jest dodatkowa pomoc przy wsiadaniu i wysiadaniu.
Krótkie wizyty trwające jedną–dwie godziny, np. na spacer lub rozmowę, są w zasadzie możliwe. Jak szybko można je zorganizować, zależy od dostępnych możliwości.
W miarę możliwości można uwzględnić także preferencje językowe lub kulturowe. Warto o tym wspomnieć podczas pierwszej rozmowy, aby znaleźć odpowiedniego opiekuna.
Wizyty w weekendy lub dni świąteczne są w zasadzie możliwe przy wystarczających możliwościach. Ponieważ w te dni zapotrzebowanie jest często większe, zalecamy wcześniejszy kontakt.
Pod pewnymi warunkami wydatki na osobistą opiekę i towarzyszenie można zgłosić jako usługi domowe zgodnie z § 35a EStG (niemiecka ustawa o podatku dochodowym) – 20 procent kosztów, do 4000 euro rocznie. Wymagana jest prawidłowa faktura i płatność przelewem zamiast gotówką; zalecamy indywidualną poradę podatkową.
Podczas pierwszej rozmowy pytamy wprost o osobiste preferencje – od ulubionych tematów rozmów po ulubioną porę spaceru. Dzięki temu towarzyszenie można od początku dobrze dopasować.
Na życzenie częścią towarzyszenia mogą być także wyjścia na koncerty, wystawy czy wydarzenia w okolicy.
Czytanie, słuchanie muzyki, gra w karty czy prace w ogrodzie – wspólne hobby naturalnie wpisują się we wspólnie spędzany czas.
Klasyczna usługa pielęgniarska skupia się głównie na pielęgnacji ciała i opiece medycznej. ElbFürsorge uzupełnia ją o osobistą, codzienną stronę – towarzystwo, towarzyszenie i praktyczne wsparcie – i dobrze łączy się z istniejącą usługą pielęgniarską.
Tak. Pierwsza rozmowa oraz pierwsze spotkanie podopiecznego z opiekunem są niezobowiązujące. Dopiero potem wspólnie decydujemy, czy i w jakim zakresie zaczynamy współpracę.
Porozmawiajmy o towarzyszeniu?
Na początek wystarczy krótka rozmowa – wspólnie ustalimy, co może pomóc w codzienności.



